Ana Sayfa   |   Görüntülü Dersler   |   Sesli Dersler    |   İlmi Yazilar    |   Yazarlar   |   Sorular ve Cevaplar   |   İletişim   |   Foto Galeriler   |   Ziyaretçi Defteri

Kur`an-i Kerim ve Mealleri

Namaz Sureleri Tefsiri

Cuma (Tefsir) Dersleri

Hadis Dersleri

Cami Dersleri

Hz Peygamberin Hayatı (s.a.v)

Sahabe Hayatı

İnsanı Tanımak (Radyo)

İnsanı Tanımak (Tv)

Tv Programları

Seminer ve Konferans

Özel Kısa Dersler

Özel Konular

Fıkhi Konular

Belgeseller

Aile Eğitim Seminerleri

Aile Eğitim Yazıları

Çocuk Eğitimi Yazıları

Kuran Araştırmaları

Üyelik Girişi

Kull. Adı

:

Şifre

:
   

Ücretsiz Üyelik
Şifremi Unuttum

Güncel Videolar

Dünya İslama Koşuyor
Eğitimcilere ÖZEL
04- Gazze Duası
Avusturalyalı Gencin Müslüman Oluşu
Anne Babaya İtaat
Gençlerle İletişim (Günışığı- Reşitpaşa​)
Ahmet El-Acemi / Dua
Ölüm- 3
Ölüm- 2
Ölüm- 1
Uyumlu Evlilik Yöntemi (Bulgurlu)
İmanın Anlamı ve Aşamaları (İkitelli / M.Akif)

Esma'ül Hüsna

 

Namaz Vakitleri

Sayaç

Sayac
Tekil (Bugün) 2063
Toplam 8961566
En Fazla 16179
Ortalama 2107
Üye Sayısı 1048
Bugün Üye Olan 0
Online Ziyaretci

Anket

KURAN OKUYORMUSUNUZ ?

Seçenekler

Ayda bir Kur'an okuyorum

Onbeş günde bir Kur'an okuyorum

Haftada bir Kur'an okuyorum

Hergün düzenli Kur'an okuyorum

Kur'an okumuyorum

Sonuçları Göster

 
 

 
İnsan ve İnfak
18/02/2010 - 12:20
 
Ramazan Kayan
Varlık üzerinden müminlere terettüb eden sorumluluklara baktığımız zaman, Kur’an’ı Kerim’de şu kavramlar dikkatimizi çekiyor...

Zekat, tezekki, tezkiye, sadaka, infak, mal ile cihad, karz-ı hasen, ita, it’am, fekki rakabe, tahriri rakabe, birr, ihsan, isar, fidye, keffaret, cizye, ganimet vs.

 

Bunlar Müslümanların mali imkanlar bağlamında arınmalarını sağlayan konulardır.
Modern zamanların mali ilişkilerine baktığımız zamanda insanlarımızın gündemini dolduran literatür şu kelimeleri içeriyor:


Kâr, kazanç, gelir artışı, GSMH, ciro, kredi, prim, ücret, faiz, fon, repo, kur, kalkınma payı, para akışı, ekonomik göstergeler, borsa, döviz, hisse senetleri, banka tahvilleri, sigorta, finans kaynakları, reklam, rekabet piyasası, rant, reyting, bilanço, envanter vs.


Bu sıralamayı uzatmak münkün, ancak buna gerek yok, önemli olan günümüz Müslümanlarının bu kategorilerden hangisi ile daha ilgili olduğudur. Gerçekten konuşma dilimizi belirleyen, yaşam standartlarımızı şekillendiren hangi kelime grubudur. Bunun üzerinden ait olduğumuz anlam dünyasını, hayat mantalitesini tesbit edebiliriz…


Tabii ki, bunu doğru belirleyebilmek için dünyayı değerlendirirken kalkış noktamız ne olacak?


Biz mi dünya içiniz, dünya mı bizim için?


Mal mı bize ait, biz mi mala aitiz?


Sürükleyen kim, sürüklenen kim?


Aslında mala, mülke sahip olmak sorun değil, sorun servetle kurulan ilişki biçimidir. Öncelikle mülke bakış açımızı sahihleştirmek gerekiyor. Mülkün Mutlak Maliki olan Allah’ı atlamadan, emanet bilinci ile olayı kavramak ve gerçeği teslim etmek durumundayız.


Emrimize amade kılınan evreni; emanet ve ehliyet hassasiyeti ile idrak ettiğimiz zaman, ne sahip olduklarımızla tekasür ve tefahür yarışına gireriz, ne de kimseye tahakküm ve tecavüzde bulunma yanlışına düşeriz...


Çünkü, nihayetinde “Mülk Allah’ındır”


İlahi İrade’nin mülke müdahalesini kimse yok sayamaz. Hiç kimsenin “bu benim mülkümdür kimse karışamaz”, deme hakkı yoktur. Varlık ancak Varedenin muradına uygun olarak kullanılabilir.

Bunun adı, kulluktur…


Bu bakımdan İlahi İrade’nin mülke müdahelesinin ismi, zekattır…


Bunun en alt limiti, kırkta birdir… Bundan sonrası için sınır yok, imanın kemali ile ilgili bir durumdur. Kırkta kırkını veren, kırkta biri istiyor, çok mu? Sonuçta Allah’ın bize verdiğinden vermiyor muyuz? Kimin malını kimden esirgiyoruz? Kaldı ki, verdiklerimiz bire yediyüz olarak bize dönecek, bunu da biliyoruz…


Vermemekle hangi akla hizmet ediyoruz?


Veren Allah’tır…


“Ver”, diyen de Allah’tır…


Vermemezlik edebilir miyiz? Buna hakkımız var mı?


İnsan ne zaman vermez? Mülkün Sahibi’ni unuttuğu zaman, her şeyi kendinden bildiği vakit…
“Karun: O (servet) bana ancak kendimdeki bilgi sayesinde verildi, demişti….” (Kasas 78)


Azgınlık, taşkınlık, küstahlık, kendini büyük ve müstağni görme, şımarma, haddini aşma, aç gözlülük, bencillik, cimrilik Karunların karakteristik özelliğidir… Gözleri başkalarını görmezler…


“Allah’ın sana verdiği gibi sen de ver.”(28/97) buyruğuna kör ve sağır kesilirler…


Anlıyoruz ki, infak ve ihsan, iman ve ihlas işidir…


Arzularını aşanlar bu işi başarabilirler…


Verebilme gücü ve becerisi de Allah’ın insana bir ihsanıdır…


İnfak üzerinden öncelikle bir zihinsel dönüşümü yakalamak, başkası için varolma bilincini kuşanmak gerekiyor. Bu konu sadece kendisi için yaşayanların anlayabileceği bir durum değildir. Bu erdem başkası için yaşayanların dünyadaki en büyük hazzı ve huzurudur…


Tutkuların tutsağı olanlara özgür diyebilir miyiz?


Bugün bencilleşen, bireyselleşen, dünyevileşen insanlar varlık içinde de olsalar yalnızlaşıyor ve fıtratlarına yabancılaşıyorlar… Yeryüzünün efendisi olması gereken insan, maddenin kölesi durumunda… Zenginliğin şaşaası ile şımaran insanlar şuurlarını yitirdi, hayata şaşı bakıyorlar….

Şaşkınlık ve yalnızlık bir kabus gibi kendilerini sardı…


Para paradigmasında paylaşıma yer yok… İnsanın pahası para ile ölçülür oldu… Artık para her şeydir… Paraizm, paganizme kapı aralıyor… Tam da bu noktada Rasulullah (sav) uyarıyor:


“Altına, gümüşe ve lükse kul olan kahrolsun.” (İbni Mace-Tirmizi)


Bu kahredici tutkular insanın tüm değerlerini ve erdemlerini yok ediyor… Toplumsal doku çürüyor… Kin, nefret, hased, hırs, tamah yakıcı bir ateş gibi insani tarafımızı silip-süpürüyor…


Salebeleşen insanlar Kur’an’ın tesbiti ile buhl/cimrilik, kenz/stokculuk, şuhh/bencillik, israf, tebzir/saçıp, savurmacılık illetleri ile yaşamlarının karardığının farkındalar mı, bilmiyorum…


Tüketim toplumu olmanın getirdiği savurganlık ve cimrilik insanın çamurlaşmasına neden olmakta, curuf ve cürüm bataklığına sürüklemektedir… Refah seviyesi yükselen infaksız ve insafsız toplumlar felahtan uzaklaşmaktadırlar...


Ekonomik kriz dönemlerinde tasarruf tedbirleri ile kendilerini teminat altına almaya çalışan toplumlar, tasadduk ikliminin inşirah, itminan, sekinet ve sükunetinden mahrum yaşıyorlar…

Görünür krizleri atlatsalar bile, “iç fakirlik” onları güvensiz ve doyumsuz kılmaktadır…


Peki, bu durumda olması gereken nedir?


Sekülerizmin maddeye yüklediği “dünyevi” değere bizim bir de “uhrevi” boyut kazandırmamız gerekir. İş dünyamızda kâr etmenin dünyevi getirisi yanında infak etmenin, hayır işlemenin, sevap kazanmanın manevi hazzına müşteri olmak durumundayız…


Meta üzerinden veraların verasına uzanmak…


Bunu başarabilmenin şifresini ise Hz. Süleyman (as) bizlere sunuyor. Tüm sahip olduğu sulta ve serveti şu cümle ile Allah’a bağlıyor.


“Bu Rabbimin lütfundandır…” (Neml 40)


Evet, fakirlere yardım, onlara bir lütuf değil, aksine bir hakkın teslimi, sorumluluğun tescilidir...
Geriye kalan sorumluluk ise sadaka ile Rabbe olan sadakatı sürdürmektir. Mücadele yolundaki aidatlar ile aidiyetimizi netleştirmektir…


Bugün bizden beklenen vermektir. “Veren el” olmaktır… İten, ezen, sömüren, öteleyen, erteleyen değil veren el… Olanı adamak, lokmayı paylaşmak… Yani yara sarma, derman olma seferine çıkmak…


Daha da önemlisi infaklarımızla kendimizi korumaya almaktır…


Kim bilir, belki “yarım hurma” bile ateş çemberini yarmamıza yeterli olacaktır… Çünkü “yarım hurma”ya değer biçecek olan Allah’tır… İlahi mizanda bunun neye tekabül edeceğini biz bilemeyiz, O bilir… İlahi hesaplamada her şey kayıt altında… Kayıtdışı hiçbir şey yok… O halde yarın için önceden nasıl bir takdimede bulunduğumuza bakmamız gerekmiyor mu?


Yarın Allah’ın huzurunda harcanmamak için bu gün Allah yolunda harcamamız gerekiyor…


İnsana yakışan vermektir. Merhametin en ileri tezahürü infaktır… İnfak, insani yönümüzün tebarüz ve temayüz etmesidir… İnfak, sorumluluk ve sahiplenme bilincidir…


İnfak bilincinin en güzel örnekliğini Yüce Rasul’de görmekteyiz.


Hz. Peygamber (sav) ahirete irtihalinden önceki son hastalığında yatağında acılar içinde soğuk terler dökerken üzerinde bir tedirginlik vardı. Bir ara önemli bir konuyu hatırlamış olmanın verdiği heyecanla Hz. Aişe (ra)’ye seslendi. Hz. Aişe (ra)’nin yanında bulunan altı veya yedi dinarı vardı.

Bunun Medine’de Ensarın fakirlerine dağıtılmasını emretti. Sonra hastalığın ağırlığı ile daldı.

 

Hastalığın telaşı içindeki Aişe validemiz infak görevini yerine getirmeyi unuttu. Hz. Rasulullah (sav) gözlerini açınca tekrar sordu. Hz. Aişe:


“Vallahi senin hastalığın beni meşgul etti.” Peygamber Efendimiz(s.a.v) dinarları isteyip avucuna aldı:


“Allah’ın Rasulu Muhammed bunları fakirlere infak etmeden Rabbine kavuşacağını sanmıyorum.” buyurdu. Fakirlere bölüştürdü ve sonra;


“İşte şimdi rahatladım.” buyurdu ve tekrar daldı gitti. (İbn Sad)


Dinarları saklı tutmak O’na sıkıntı veriyordu… Ölüm ötesi yatırımı önceliyordu... Huzuru infakta buluyordu... Geride az da olsa bekletilen parası bulunduğu halde ilahi huzura çıkmak istemiyordu...
Bu örnekliği önemseyen ashab-ı kiram bir infak hareketi başlattılar…


Her mümin bu hareketin gönüllü ve aktif neferi idi. Bu bilinç zamanla öyle gelişti ki, Ömer b. Abdulaziz döneminde zekat ve sadaka verilecek bir kişinin bile kalmadığı güzel bir toplum oluştu.

O toplumun ruh kökenindeki değerlerin bu gün yeniden keşfedilmesi gerekiyor…


Evet, infak toplumu olmak, ihsan medeniyetini kurmak… İnsana yakışan budur…


Ama önce infak ahlakı…


Verirken başa kakmadan, gönül incitmeden, minnet altında tutmadan, onur kırmadan verebilmek…
Iskartayı, defoluyu, ehveni “hayır” adına elden çıkarma kurnazlığına kaçmadan…


“Kaz gelecek yerden, tavuğu esirgememek” uyanıklığına soyunmadan… Gösteri, gösteriş, görünme arzusunun ağına düşmeden… “Allah yolunda” ve “Allah için” hareket ederek, verdiklerimizle arınmamızı tamamlamak zorundayız.


Evet, infaktaki ahlaki ilke neydi?


Hani “sağ elin verdiğini sol el bilmeyecekti” şimdi öyle mi?


İnfakın rüknü ihlastır…


Birçok Kur’ani kavramın içini boşaltıp tükettiğimiz gibi korkarım ki; “infak” da aynı akıbete maruz kalacak ve istismara konu olacak... İnfak ekseninde kurumsallaşırken daha bir dikkat gerekiyor.


Unutmayalım ki; Bizden Allah’a ulaşacak olan sadece takvamızdır…


Hayatın bereketi infakımızdaki ihlasta saklıdır…


Bu Makale 4162 defa okunmuştur

 

Yazdır

YAZARIN DİĞER YAZILARI

©

14/10/2019 - 10:50 Toplumsal Enkazın Altında: “AİLE”

©

02/09/2019 - 10:19 Oyalanma odaklan!

©

10/06/2019 - 12:39 İnsan, en muhteşem muamma…

©

21/05/2019 - 11:03 Sade hayat

©

01/02/2019 - 14:09 Değişim İradesi

©

13/10/2018 - 14:29 Hayat paylaşmaktır

©

19/02/2018 - 12:35 Heva ile Heba Olmamak İçin

©

19/01/2018 - 18:49 Kaybolmamak için…

©

25/12/2017 - 14:04 Rüya mı, kabus mu?

©

20/11/2017 - 10:36 Heyecanımıza ne oldu?

©

25/10/2017 - 09:48 Ömür Boyu Davet

©

28/09/2017 - 14:33 Hicri hicranlar

©

07/07/2017 - 16:15 Onur Sınavı

©

29/05/2017 - 12:26 İnsanoğlu Zayıftır

©

03/05/2017 - 15:51 Nebevi Vasiyet

©

13/03/2017 - 11:10 Tevbesizliğe Tevbe

©

01/02/2017 - 11:48 Kâbe’nin Mesajı

©

03/01/2017 - 14:25 Nasıl kurtuluruz?

©

08/12/2016 - 09:14 Ertelenen Evlilikler

©

05/10/2016 - 10:20 Allah’la Dost Olmak...

©

25/06/2016 - 09:43 İSRAF TOPLUMU

©

08/04/2016 - 14:22 Gaye ve Gayret

©

20/02/2016 - 11:07 Şahit Olmak...

©

19/01/2016 - 16:38 HELAL YAŞAM

©

15/12/2015 - 13:44 ZAFER ZAAFI

©

18/11/2015 - 11:31 DÜNYA VE DURUŞ

©

13/10/2015 - 12:30 SORUMLULUK ALANIMIZ

©

10/03/2015 - 10:59 “Haydi gelsene…”

©

31/10/2014 - 14:33 DEĞER AŞINMASININ ACI AKIBETİ; VEFASIZLIK…

©

01/09/2014 - 15:25 YAŞAMIN EMARI

©

04/08/2014 - 13:52 Öncemiz ve sonramız bayram olsun.

©

04/07/2014 - 15:51 Açın Halinden Kim Anlar

©

09/06/2014 - 11:51 KENDiMiZ OLMAK KENDiMiZ KALMAK

©

05/05/2014 - 12:31 YENİDEN KARDEŞLİK

©

09/04/2014 - 14:14 İyilik Erleri

©

01/02/2014 - 13:44 Temiz Hayatlar

©

04/12/2013 - 13:38 Dindarlığın Modernizmle Sınavı

©

04/10/2013 - 14:16 Selim bir gelecek için

©

12/08/2013 - 10:40 Duayı Kuşanmak

©

19/06/2013 - 16:24 Uyum Krizi

©

20/05/2013 - 14:23 Yeniden Kardeşlik

©

18/04/2013 - 10:49 Geleceği İnşa Sorumluluğu

©

19/03/2013 - 14:35 Aktif ve Afif kadın

©

19/02/2013 - 11:22 Güzel bir gelecek için

©

28/01/2013 - 14:03 Fıkıhsız Toplum Fakihsiz Hareket

©

24/12/2012 - 11:13 İhtilaf Ahlakı

©

22/11/2012 - 14:17 Hicri hicranlar

©

25/09/2012 - 15:25 Mekke`de Mekke`yi aramak

©

27/08/2012 - 12:41 Haddini aşan zıddına döner

©

23/07/2012 - 11:30 Sıcak Sınav

©

28/06/2012 - 12:36 Denge ve düzen

©

04/06/2012 - 11:34 Allah’ın İhsanı, İnsan

©

25/04/2012 - 15:05 Dindarlığın modernizmle sınavı

©

26/03/2012 - 11:47 Modern Zamanlarda Aile Açmazı

©

02/01/2012 - 12:07 NASIL BİR GENÇLİK?

©

28/11/2011 - 13:08 Arzın ıslahı için...

©

03/10/2011 - 12:13 Evrensel Kardeşlik Buluşması; Hac

©

05/09/2011 - 14:37 Müsait zamanlar Müslümanlığı

©

03/08/2011 - 11:07 Güzele, En Güzele

©

04/07/2011 - 12:49 Tembelizm

©

03/06/2011 - 12:06 Yüce Ahlak

©

09/05/2011 - 12:01 Kaygan zeminde kaim kalmak

©

11/04/2011 - 15:05 Muttaki toplum

©

07/03/2011 - 13:17 Üçlü Reçete

©

14/02/2011 - 12:08 SERVET SINAVI

©

06/01/2011 - 11:51 Evlad-ı Rasul’ün Vedası…

©

02/12/2010 - 11:24 Evlilik mi, Evcilik mi?

©

14/10/2010 - 19:12 Tüketen ve Tükenen İnsan

©

27/07/2010 - 11:07 Aklı Selim

©

22/06/2010 - 12:18 Tevhidi Varoluş

©

18/05/2010 - 12:12 5 EM

©

16/04/2010 - 11:26 Nebevi Vasiyet

©

22/03/2010 - 16:29 Zamana Yenik Düşmemek

©

18/02/2010 - 12:20 İnsan ve İnfak

©

21/01/2010 - 11:17 Hesap dönümü

©

03/12/2009 - 11:30 İlla Namaz

©

19/10/2009 - 13:47 Özgün eğitim

©

24/09/2009 - 11:13 TEZKİYE GÜNLERİ

©

25/06/2009 - 09:43 Müslüman şahıs mıyız? Müslüman şahsiyet miyiz?

©

01/06/2009 - 15:02 Eti Senin, Kemiği Benim!

©

28/04/2009 - 16:09 Geciken Adalet

©

07/04/2009 - 14:15 Hakkıyla Kulluk

©

09/03/2009 - 16:35 Ödünç Özgürlükler

©

09/03/2009 - 15:18 Toplumsal İnşa Sorumluluğumuz!

©

10/11/2008 - 22:32 Yürüyen Ahlak

©

05/09/2008 - 13:42 EY DİRİ AY! DİRİLT BİZİ!
 
 

Site İçi Arama

  09.12.2019

12 Rebîü'l-Âhir 1441

Bir Ayet

Bismillahirrahmanirrahim

Bunlar Allah'ın yolundan engelleyenler ve onda çarpıklık arayanlardır. Onlar, ahireti tanımayanlardır.

( Tevbe sûresi - 19)

Bir Hadis

Âişe radıyallahu anhâ’dan rivayet edildiğine göre;

Hz. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ashâbtan bir kişiyi askerî bir bölüğe komutan tayin edip gazaya göndermişti. Bu zat bölüğe her namaz kıldırışında (ikinci rekâtta) İhlâs sûresini okuyarak kıraatını bitirirdi. Dönüşte, komutanın namazı İhlâs sûresi ile bitirmeyi âdet edinmiş olduğunu Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’e haber verdiler. O da:

- “Niçin böyle yaptığını ona sorunuz!” buyurdu. Sordular.
- İhlâs sûresi, Rahmân’ın sıfatlarını ihtivâ ediyor. Bu sebeple ben onu okumayı severim, dedi. Bunun üzerine Hz. Peygamber:
– “Allah Teâlâ’nın da onu sevdiğini kendisine müjdeleyiniz!” buyurdu.

Buhârî, Tevhîd 1; Müslim, Salâtü’l-müsâfirîn 263

Bir Dua

Hz. Peygamber (sav) buyurdular ki:

“Allah’ım! Yaptığım işlerin kötülüğünden de henüz yapmadığım işlerin kötülüğünden de sana sığınırım!”

(Müslim, Zikir, 65)

Hikmetli Söz

Kibir ve gurur ile tahsil olunan ilimde felâh yoktur.


Yazarlar

Canlı yayın

İslam Ansiklopedisi

  Tasarım : Networkbil.NET

@2008 kuraniterbiye.Com