"Düşünün ki bir zaman siz dünyada az ve zayıf idiniz. Öyle ki insanların sizi tutup kapacağından endişe ediyordunuz. Bu halde iken Allah size yer yurt nasib etti, sizi yardımıyla destekledi, sizi temiz ve helâl şeylerle rızıklandırdı, ta ki şükredesiniz."
( Enfal Suresi - 26)
Bir Hadis
Cüveyriye (Radiyallahu Anh) anlatıyor:
Peygamberimiz (Sallallahu Aleyhi Vesellem) bir gün sabah namazını kılmak üzere erkenden yanımdan çıktı. Daha sonra kuşluk vaktinden sonra geri döndü. Cüveyriye hâlâ oturuyordu. Allah Rasûlü (Sallallahu Aleyhi Vesellem):
'Hâlâ yanından ayrılırken seni bıraktığım durumda mısın?´ diye sordu. Cüveyriye: Evet deyince, Peygamberimiz (Sallallahu Aleyhi Vesellem) şöyle buyurdu:
Andolsun senden (ayrıldıktan) sonra dört kelimeyi üç defa tekrarladım. Eğer bunlar sabahtan beri senin söylediklerinle tartılacak olursa hiç şüphesiz benim söylediklerim seninkilerden ağır basacaktır. (Söylediklerim şunlardır):
