Ana Sayfa   |   Görüntülü Dersler   |   Sesli Dersler    |   İlmi Yazilar    |   Yazarlar   |   Sorular ve Cevaplar   |   İletişim   |   Foto Galeriler   |   Ziyaretçi Defteri

Kur`an-i Kerim ve Mealleri

Namaz Sureleri Tefsiri

Cuma (Tefsir) Dersleri

Hadis Dersleri

Cami Dersleri

Hz Peygamberin Hayatı (s.a.v)

Sahabe Hayatı

İnsanı Tanımak (Radyo)

İnsanı Tanımak (Tv)

Tv Programları

Seminer ve Konferans

Özel Kısa Dersler

Özel Konular

Fıkhi Konular

Belgeseller

Aile Eğitim Seminerleri

Aile Eğitim Yazıları

Çocuk Eğitimi Yazıları

Kuran Araştırmaları

Üyelik Girişi

Kull. Adı

:

Şifre

:
   

Ücretsiz Üyelik
Şifremi Unuttum

Güncel Videolar

Dünya İslama Koşuyor
Eğitimcilere ÖZEL
04- Gazze Duası
Avusturalyalı Gencin Müslüman Oluşu
Anne Babaya İtaat
Gençlerle İletişim (Günışığı- Reşitpaşa​)
Ahmet El-Acemi / Dua
Ölüm- 3
Ölüm- 2
Ölüm- 1
Uyumlu Evlilik Yöntemi (Bulgurlu)
İmanın Anlamı ve Aşamaları (İkitelli / M.Akif)

Esma'ül Hüsna

 

Namaz Vakitleri

Sayaç

Sayac
Tekil (Bugün) 840
Toplam 10313601
En Fazla 16179
Ortalama 2269
Üye Sayısı 1055
Bugün Üye Olan 0
Online Ziyaretci
 

 
Zamana Yenik Düşmemek
22/03/2010 - 16:29
 
Ramazan Kayan
İnsanoğlunun dünya serüveni aşama aşama sürüyor… İnişli-çıkışlı, uzun ve ince bir yol… Çocukluk, gençlik, olgunluk, yaşlılık yani tekrardan çocuklaşma dönemi… Her evrenin ayrı bir imkanı ve ayrı bir imtihanı var… Her yaşın kendine göre görevleri, kuralları ve erdemleri var…

Yüce kitabımız Kur’an yeryüzü sınavına tabi tutulan insanoğlunun yaşam evrelerine dikkatimizi çekiyor:

‘‘Sonra sizi bir bebek olarak dışarı çıkarırız. Sonra güçlü çağınıza ulaşmanız için (sizi büyütürüz) İçinizden kimi vefat eder; yine içinizden kimi de ömrünün en kötürüm ve yaşlı çağına kadar götürülür; ta ki bilen bir kimse olduktan sonra bir şey bilemez hale gelsin….’’ (Hac-5)

Sünnetullah böyle işliyor… Tebdil yok … Tahvil yok… Tağyir yok…

İnsan mukadder akıbetine yürürken yaşın önüne geçilmiyor...Doğrusu kimse yaşlanmak istemiyor ya da kabullenemiyor... Modern zamanların insanının iki önemli korkusu bulunuyor: Şişmanlık ve yaşlılık… İnsanlar hem yaşlanmaktan hem de yaşlılardan ürküyor, kaçıyor… Ancak yaşlanmak nihai kader, buna alışmak ve anlamlı hale getirmek lazım…

Evet , korkularımıza yeni bir korku daha eklendi… Yaşlılıkla birlikte gelişen yalnızlık… İnsanlar kalabalıklar içerisinde çaresiz, kimsesiz, yalnız… Bireyci, bencil, cimri dünyacı yaşam tarzı insanı değerlerinden etti. Kişiyi kendine, topluma yabancılaştırdı ve yalnızlaştırdı… Toplumsal hayat sosyal bir mezarlığa dönüştü… İnsani temas, sıcak dostluklar dumura uğradı: duyarlılık, duygu ve ilgi yara aldı…

İnsan dünyalık olarak belki çok şey kazandı ancak insanlıktan ödün vere, vere… Karagün dostlukları yerini iyi gün dostluklarına bıraktı… Güvensiz, doyumsuz ve yalnız insanlar şaşkın… Hayata nasıl tutunacağını bilemiyor… Çocuklar anasız anaokullarının kapılarında, yaşlılar huzursuz huzur evlerinin eşiğin de sürünüyor...

Zamanında yük almayan insanlar şimdi yük olmamak için yol arıyor… Evlerin metrekaresi büyüdü ancak insanların gözü dışarıda… Evler sıkıcı, içindekileri dışarı atıyor… Herkes bir arayış içinde… Köyünü, yurdunu, yolunu, hayallerini, düşlerini arayan, arayana…

Modern kent yaşamı bir çok erdemi katletti… Birbirinden kaçan bireyler sığınabilecekleri bir güven ve huzur limanı arıyorlar… Hele, hele seksenlik sabiler, aksaçlı çocuklar daha bir sahipsiz… Erzeli’l-umur’un; ömrün en zor çağı’nın çilesine maruz kaldılar…

Evet, yaşlılık insanın sevgisiz ve ilgisiz kaldığı çağdır… Yaşlılık yalnızlık ve hastalık limanıdır… Hafıza kaybına orantılı itibar kaybınında sürdüğü dönemdir… Gelecekle ilgili umutlarında sönmeye yüz tuttuğu günlerdir. Acziyet, mahrumiyet bellerini kırmıştır…

“İhtiyar neye yarar?’’ sorusu her şeyi “yarar’’ ve “çıkar” üzerinden hesaplayan bir toplumda ürkütücü bir sorudur…

“Yaşı yetmiş, işi bitmiş” mantalitesi manasızlığın tırmanışına işaret etmiyor mu?

Artık şunu fark etmemiz gerekiyor; emekli, engelli, özürlü,malul insanlar toplumun sırtında bir yük değil, tam aksine yücelik yolunda bulunmaz bir imkandır…

Bu bakımdan yaşlılık trajedisini, yalnızlık dramını tarihi bir fırsata dönüştürebilme şansımız var…

Efendimiz buyurmuyor mu?

“Saçı sakalı ağarmış yaşlı Müslüman’a saygı gösterip ikram etmek, Allah’a saygıdandır.’’ (Ebu Davud)

Onlara saygı kendimize olan saygıdandır... Hele, hele bu yaşlı kişi anne baba ise ; uyarının dozu daha da artıyor:

“Anne ve babasına veya onlardan sadece birine yaşlılık günlerinde yetişipte onlar sebebiyle cennete giremeyen kimseye yazıklar olsun, yazıklar olsun, yazıklar olsun! ’’ (Müslim)

İşte bulunmaz bir fırsat, muhteşem bir nimet… Cennete ramak kalan anlar… Cennetin ayakları altına serildiği analar… Şimdi neredeler?

Onlar bizim hem dünya, hem de ahiret cennetimiz…

Onların güvenli kollarında, ışık ve umut yayan gözlerine bakarak, O yaşlı çınarların gölgesine sığınıp ruhumuzu teskin ve teselli edebiliriz.

İnşirahın, itminanın adresi onlar…

Onlar birer sığıntı değil, kanatları altına sığınacağımız sığınak, barınak ve tutamaktır…

Onların duasını almadan hangi davayı sürdürebiliriz?

Önce şunu tespit edelim; insaniyetimizin ve İslamiyetimizin test edildiği husus; yaşlılarımız… Şimdi onlar bizden davacı mı, duacı mı?

Yaşlıları ihmal korkarım ki; bize kriz, kaos ve kabus olarak geri dönecek, o zamanda buhran ve bunalımdan kurtulamayacağız…

Yaşlıların gözü yolda kaldı ise, yolumuz onlara düşmüyorsa, hayatın hayrı ve bereketi kalmadı demektir…

Gözlerimiz onları görmüyorsa, gözlerimizi kaybetmeye başlamışız demektir.

Bugün yaşlılardan yüz çeviren, yarın kendisinin de yüzü gülmeyecektir… Ekmeğimizi onlarla paylaşalım ki ; bereket olsun… Yer ve gök sofralarının bize açılmasını istiyorsak soframıza yaşlı eli değsin…

Kapımızı onlara açmaz isek korkarım ki, rahmet kapıları yüzümüze kapanacaktır…

Yaşlıların ellerinden tutalım ki , ellerimiz dert görmesin…

Biz yerdekilere merhamet etmedikçe, göktekilerde bize merhamet etmeyecektir…

İhtiyaç anında, yalnızlığın karanlığında bazen umutlar yeşerir, acaba vefalı bir dost ‘ ‘ Hızır ’ ’ gibi yetişmez mi diye?

İnsan yalnızken “alo” diyecek bir ses bekler… Kulaklar kapının zilindedir bir dokunan olacak mı ?

Buğulu camlarda kalan nemli gözler ufukta umut arayışındadır…

Kim bilir hangi viranede, sıcak bir çorba midesine inmeyen, derdini kimseye yanmayan, yol-yordam bilmeyen nice nine ve dede yolumuzu gözlemekte…

Belki de çok yakınımızda, yan binada, arka sokakta, yanı başımızda…

Unutmayalım, yaşlılık bir gün bizimde kapımızı çalacak… Yaşlılığımız pişmanlığımız olmasın… Yarınlarda “keşke’’ lerle konuşmak istemiyorsak, bir şeyler yapalım…

Yaşlıların eli, ayağı, dili, gözü olabilirsek, onlar bizimle görür,yürür, tutar ve kalkarlarsa işte kalkınma budur… Kurtuluş budur…

Herkes itse bile, biz onlar üzerine titreyen olmalıyız… Yalnızlığın, yoksulluğun en ürkütücü anında yanlarında beliren biz olmalıyız…

Yapmaz isek ne olur?

Bir gün ahı tutar onların… O gün hayatın huzuruna hasret kalırız…

O halde onlara “ah” çektirmeyelim… “of” dedirtmeyelim…

Onların derdi, duası; hatırlanmak… Temel sorun; İlgisizlik… Çözüm; iyilik...

Evet, hatırlanan olmak ne büyük bir bahtiyarlık… En güzel vefa; unutmamak... Vefa, cefayı göze almaktır… Çileye göğüs germektir…

Bize düşen ihsandır… Kelimelerimizi değil ihsanımızı ve erdemimizi konuşturmak… Daralan ruhumuza, sıkışan kalbimize de şifa olacaktır…

Allah’ın bize emaneti olan yaşlılarda, kendi yaşlılığımızı görmeliyiz. Bu gün onların bizden beklentisi ne ise yarın bizde bir başkasından bekleyeceğiz.

Herkes ektiğini biçer… Ettiğini bulur…

Bu bizim sınavımız… Her şeyi Sosyal Güvenlik Kurumuna ihale edemeyiz…

Müşfik eller nerede? Şefkat yüklü yüreklere ne oldu?

Önce bir özür dilemeliyiz, yaşayan yaşlılardan…

Sonrada iş başı yapmalıyız: “Her aileye bir yaşlı” projesini hayata geçirmek için…

Doğrusu çok yaşamak marifet değildir, önemli olan her yaşta vahye şahitliğimizi sürdürebilmektir…

Yaşlılık arkasına sığınacağımız bir mazerette değildir; İmam Humeyni, Şeyh Ahmed Yasin, Said-i Nursi, Şeyh Said vb. öncülerin hallerine tanık olduktan sonra…

Şakaklarda ki beyazlık, alınlarda ki kırışıklık ruhlarda ki direnci ve diriliği etkilemez... O zaman hikmet yaşlılıkta da çiçeklenmeye devam eder…

Ne zaman ki ideallerin yerini anılar almaya başlar, işte o zaman yaşlandık demektir…

Gerçek yaşlı; iddialarından vazgeçmi, iradesi çökmüş, ideali kalmamış olan kişidir...

Zamana yenik düşmeyenler, İbnü’l vakt olanlardır...


Bu Makale 3753 defa okunmuştur

 

Yazdır

YAZARIN DİĞER YAZILARI

©

30/03/2020 - 10:43 Ev ödevi

©

02/03/2020 - 11:06 Normalleştirilmiş anormallikler

©

27/01/2020 - 13:13 Vahiyle vücud bulmak

©

16/12/2019 - 10:40 Örtülü çıplaklık

©

14/10/2019 - 10:50 Toplumsal Enkazın Altında: “AİLE”

©

02/09/2019 - 10:19 Oyalanma odaklan!

©

10/06/2019 - 12:39 İnsan, en muhteşem muamma…

©

21/05/2019 - 11:03 Sade hayat

©

01/02/2019 - 14:09 Değişim İradesi

©

13/10/2018 - 14:29 Hayat paylaşmaktır

©

19/02/2018 - 12:35 Heva ile Heba Olmamak İçin

©

19/01/2018 - 18:49 Kaybolmamak için…

©

25/12/2017 - 14:04 Rüya mı, kabus mu?

©

20/11/2017 - 10:36 Heyecanımıza ne oldu?

©

25/10/2017 - 09:48 Ömür Boyu Davet

©

28/09/2017 - 14:33 Hicri hicranlar

©

07/07/2017 - 16:15 Onur Sınavı

©

29/05/2017 - 12:26 İnsanoğlu Zayıftır

©

03/05/2017 - 15:51 Nebevi Vasiyet

©

13/03/2017 - 11:10 Tevbesizliğe Tevbe

©

01/02/2017 - 11:48 Kâbe’nin Mesajı

©

03/01/2017 - 14:25 Nasıl kurtuluruz?

©

08/12/2016 - 09:14 Ertelenen Evlilikler

©

05/10/2016 - 10:20 Allah’la Dost Olmak...

©

25/06/2016 - 09:43 İSRAF TOPLUMU

©

08/04/2016 - 14:22 Gaye ve Gayret

©

20/02/2016 - 11:07 Şahit Olmak...

©

19/01/2016 - 16:38 HELAL YAŞAM

©

15/12/2015 - 13:44 ZAFER ZAAFI

©

18/11/2015 - 11:31 DÜNYA VE DURUŞ

©

13/10/2015 - 12:30 SORUMLULUK ALANIMIZ

©

10/03/2015 - 10:59 “Haydi gelsene…”

©

31/10/2014 - 14:33 DEĞER AŞINMASININ ACI AKIBETİ; VEFASIZLIK…

©

01/09/2014 - 15:25 YAŞAMIN EMARI

©

04/08/2014 - 13:52 Öncemiz ve sonramız bayram olsun.

©

04/07/2014 - 15:51 Açın Halinden Kim Anlar

©

09/06/2014 - 11:51 KENDiMiZ OLMAK KENDiMiZ KALMAK

©

05/05/2014 - 12:31 YENİDEN KARDEŞLİK

©

09/04/2014 - 14:14 İyilik Erleri

©

01/02/2014 - 13:44 Temiz Hayatlar

©

04/12/2013 - 13:38 Dindarlığın Modernizmle Sınavı

©

04/10/2013 - 14:16 Selim bir gelecek için

©

12/08/2013 - 10:40 Duayı Kuşanmak

©

19/06/2013 - 16:24 Uyum Krizi

©

20/05/2013 - 14:23 Yeniden Kardeşlik

©

18/04/2013 - 10:49 Geleceği İnşa Sorumluluğu

©

19/03/2013 - 14:35 Aktif ve Afif kadın

©

19/02/2013 - 11:22 Güzel bir gelecek için

©

28/01/2013 - 14:03 Fıkıhsız Toplum Fakihsiz Hareket

©

24/12/2012 - 11:13 İhtilaf Ahlakı

©

22/11/2012 - 14:17 Hicri hicranlar

©

25/09/2012 - 15:25 Mekke`de Mekke`yi aramak

©

27/08/2012 - 12:41 Haddini aşan zıddına döner

©

23/07/2012 - 11:30 Sıcak Sınav

©

28/06/2012 - 12:36 Denge ve düzen

©

04/06/2012 - 11:34 Allah’ın İhsanı, İnsan

©

25/04/2012 - 15:05 Dindarlığın modernizmle sınavı

©

26/03/2012 - 11:47 Modern Zamanlarda Aile Açmazı

©

02/01/2012 - 12:07 NASIL BİR GENÇLİK?

©

28/11/2011 - 13:08 Arzın ıslahı için...

©

03/10/2011 - 12:13 Evrensel Kardeşlik Buluşması; Hac

©

05/09/2011 - 14:37 Müsait zamanlar Müslümanlığı

©

03/08/2011 - 11:07 Güzele, En Güzele

©

04/07/2011 - 12:49 Tembelizm

©

03/06/2011 - 12:06 Yüce Ahlak

©

09/05/2011 - 12:01 Kaygan zeminde kaim kalmak

©

11/04/2011 - 15:05 Muttaki toplum

©

07/03/2011 - 13:17 Üçlü Reçete

©

14/02/2011 - 12:08 SERVET SINAVI

©

06/01/2011 - 11:51 Evlad-ı Rasul’ün Vedası…

©

02/12/2010 - 11:24 Evlilik mi, Evcilik mi?

©

14/10/2010 - 19:12 Tüketen ve Tükenen İnsan

©

27/07/2010 - 11:07 Aklı Selim

©

22/06/2010 - 12:18 Tevhidi Varoluş

©

18/05/2010 - 12:12 5 EM

©

16/04/2010 - 11:26 Nebevi Vasiyet

©

22/03/2010 - 16:29 Zamana Yenik Düşmemek

©

18/02/2010 - 12:20 İnsan ve İnfak

©

21/01/2010 - 11:17 Hesap dönümü

©

03/12/2009 - 11:30 İlla Namaz

©

19/10/2009 - 13:47 Özgün eğitim

©

24/09/2009 - 11:13 TEZKİYE GÜNLERİ

©

25/06/2009 - 09:43 Müslüman şahıs mıyız? Müslüman şahsiyet miyiz?

©

01/06/2009 - 15:02 Eti Senin, Kemiği Benim!

©

28/04/2009 - 16:09 Geciken Adalet

©

07/04/2009 - 14:15 Hakkıyla Kulluk

©

09/03/2009 - 16:35 Ödünç Özgürlükler

©

09/03/2009 - 15:18 Toplumsal İnşa Sorumluluğumuz!

©

10/11/2008 - 22:32 Yürüyen Ahlak

©

05/09/2008 - 13:42 EY DİRİ AY! DİRİLT BİZİ!
 
 

Site İçi Arama

  25.09.2020

7 Safer 1442

Bir Ayet

Bismillahirrahmanirrahim

Rabbiniz dedi ki: "Bana duâ edin, size icabet edeyim. Doğrusu Bana ibadet etmekten müstekbir olanlar, cehenneme boyun bükmüş kimseler olarak gireceklerdir.

( Mü’min sûresi - 60)

Bir Hadis

Peygamberimiz (s.a.s.) şöyle buyurmuştur:

“Oruç tutunuz sıhhat bulunuz . Her şeyin bir zekâtı vardır, bedenlerin zekâtı da oruçtur.”

(Taberânî, el-Mu’ce- mü’l-evsat, VIII, 213 (h. no: 8312)

Bir Dua

Bismillahirrahmanirrahim

“Ey Rabbimiz! Biz gerçekten iman ettik, günahlarımızı bağışla, bizi ateş azabından koru…”

(Âl-i İmrân Suresi 16)

Hikmetli Söz

Sabır saadeti ebedi kalır / Sabır kimde ise o nasib alır.

Canlı yayın

İslam Ansiklopedisi

Anket

KURAN OKUYORMUSUNUZ ?

Seçenekler

Ayda bir Kur'an okuyorum

Onbeş günde bir Kur'an okuyorum

Haftada bir Kur'an okuyorum

Hergün düzenli Kur'an okuyorum

Kur'an okumuyorum

Sonuçları Göster

  Tasarım : Networkbil.NET

@2008 kuraniterbiye.Com