Ey Peygamber! Kalpten inanmadıkları hâlde, ağızlarıyla "İnandık" diyenler (münafıklar) ile Yahudilerden küfürde yarışanlar seni üzmesin. Onlar (Yahudiler) yalan uydurmak için (seni) dinlerler(1), sana gelmeyen bir topluluk hesabına dinlerler. Kelimelerin (ifade içindeki) yerlerini bildikten sonra yerlerini değiştirir ve şöyle derler: "Eğer size şu hüküm verilirse, onu tutun. O verilmezse sakının." Allah, kimin azaba uğramasını istemişse artık sen onun için asla Allah'a karşı hiçbir şey yapamazsın. Onlar, Allah'ın kalplerini temizlemeyi istemediği kimselerdir.(2) Onlara dünyada bir rüsvaylık, ahirette ise yine onlara büyük bir azap vardır.
( Maide Suresi - 41)
Bir Hadis
Ebu’d-Derdâ (r.a.)’tan rivayet edildiğine göre
Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmaktadır:
“Herhangi bir müslümanın, yanında bulunmayan din kardeşine yapacağı dua kabul olunur. Bir kimse din kardeşine hayır dua ettikçe, yanında bulunan görevli bir melek, o kimseye: «Duan kabul olsun, aynı şeyler sana da verilsin» diye dua eder.”
